กว่าร้านจะเปิดตัวมาถึงวันนี้ วันที่พอจะเริ่มมีคนรู้จักบ้างก็เล่นเอาเหนื่อยและสู้ทนพอดู แต่ทุกๆ วันที่คลุกคลีอยู่นั้นรู้สึกว่ามีความสุข และอบอุ่นทุกครั้งเมื่อเดินเข้าไปในร้าน  นอกจากความรู้สึกอบอุ่นใจที่หลายๆ คนแวะมาเยือน มาทานอาหารในร้าน หลายๆ คนชมว่าอร่อย ปากต่อปากบอกกันไป ก็รู้สึกว่าเป็นสุขใจในระดับหนึ่งแล้ว แต่ลึกๆ ลงไปกว่านั้น ปรารถนาที่จะให้ร้านอิงสวนแห่งนี้ มีกิจกรรมต่างๆ บ้าง เช่น อยากจัดงานเลี้ยงสังสรรค์ หรืองาน work shop ต่างๆ ให้คนมาร่วมกิจกรรมกัน  แล้วความปรารถนาที่รอคอยก็มาถึงไวกว่าที่คาดคิด  เมื่อคนรู้จักคุณผึ้งมาติดต่อขอจัดงานเลี้ยงแต่งงาน โห! งานแรกของเราได้ลองของหนัก เอาล่ะสิ ทั้งตื่นเต้นดีใจ ทั้งกังวลใจ กลัวว่าเราจะทำได้ไม่ประทับใจเขาพอ ของยังไม่เคย แต่เขายืนยันว่าไม่ต้องกังวลมาก เพียงแค่อยากได้งานเลี้ยงแบบอบอุ่น ทานอาหารกันในหมู่เพื่อนสนิทและคนรู้จัก ไม่ต้องสวยหรู ขอแบบกันเอง เพียงเพื่อให้ได้บอกคนรอบข้างเราให้รับรู้และยินดี ร่วมเป็นสักขีพยานในความรักและชีวิตคู่ของเขา ถ้าถามว่าอยากได้อะไรพิเศษ ก็คงจะไม่ได้อยากได้อะไรมากมาย แต่ขอให้มีซุ้มดอกไม้ และเจ้าบ่าวชอบโทนเขียวขาว ร้านอิงสวนก็ออกไปทางเขียวอยู่แล้ว แค่บรรยากาศก็อบอุ่นแล้ว เขาว่างั้นนะ

    เอาละ! ขั้นแรกทำอะไรก่อนดีเรา แน่นอนคือ

เตรียมหัวใจ เตรียมยังไงนะ...ก็แค่ทำให้รู้สึกเหมือนว่า

เราจินตนาการว่า งานแต่งงานในอุดมคติ แบบอบอุ่นในใจเราเป็นอย่างไร

เหมือนๆ กับว่าเราอยากมีวันนี้ที่ประทับใจที่สุดของเราเป็นอย่างไร

    พอเตรียมใจแล้วก็ต้องเตรียมลงมือ เพราะดูเหมือนว่าจะมีเวลาเหลือไม่มากนัก สำหรับคนที่ยังอ่อนหัดกับงานแต่งงานอย่างเรา (โถ! แม้แต่จะคิดว่าจะมีวันนี้ของตัวเองก็ยังไม่เคยคิด) เป้าหมายรออยู่ข้างหน้า วันที่ 11 สิงหาคม 2550 ลิสต์รายการไว้ในหัวได้ว่า

	เช้ามีการทำบุญเลี้ยงพระ ในโอกาสนี้ก็ถือโอกาสทำบุญที่ร้านไปด้วย ทำแบบเรียบง่าย   ทางฝ่ายเจ้าบ่าวเจ้าสาวก็ได้ถือโอกาสทำบุญเป็นสิริมงคลด้วย
	ตกแต่งร้าน มีซุ้มทางเข้าประดับด้วยดอกไม้ พยายามจัดเอง เพื่อช่วยประหยัดงบเจ้าของงาน   ไม่ต้องเสียเงินจัดแพงๆ แม้จะรู้อยู่ในใจว่าต้องลุ้นว่าจะงามมั๊ย แต่ก็ยังใจดีสู้เสืออยู่ว่า ดอกไม้   ใบไม้แทบทุกดอกใบ มีความงามเป็นธรรมชาติในตัวอยู่แล้ว คงไม่ยากเกินไปนักที่จะแต่งเติม
	พูดถึงจัดดอกไม้ นึกถึงอะไรพิเศษหน่อย ก็คืออยากมีจักรยานคันเล็กๆ ทาสีขาวทั่วโครงรถ แล้ว   จัดช่อดอกไม้สีสดใสที่ตะกร้าหน้า และอีกตะกร้าที่เบาะหลัง ที่นึกถึงจักรยานเพราะได้อารมณ์   ว่า จักรยานมีคนถีบเหมือนผู้นำทางชีวิตไป และมีผู้ซ้อนท้ายเหมือนเพื่อนผู้ร่วมทาง แล้วก็จอด   จักรยานคันนี้ที่หน้าทางเข้าซุ้มดอกไม้

     จากนั้นก็นึกถึงรูปแบบอาหารและงานเลี้ยง ยังไม่ฟันธงนัก กำลังพยายามหารูปแบบที่เหมาะสม ตอนนี้ใจก็กำลังง่วนอยู่กับว่า จะจัดดอกไม้ยังไงดี