Blogs

ได้อ่านนิตยสารบ้านและสวนฉบับใหม่ล่าสุดประจำเดือนสิงหาคม 2550 มีคอลัมน์หนึ่งที่หัวข้อโดนใจมากๆ ตรงกับใจที่อยากจะได้ เป็นหัวข้อที่ว่าด้วยเรื่อง "มาทำปุ๋ยใช้กันเถอะ" เพราะกำลังปรารถนาอย่างแรงกล้าเรื่องคิดจะจัดการกับเศษผักจากอาหารที่จะมีปริมาณเยอะ และเศษจากการทำน้ำผลไม้คั้นแยกกาก ในหนังสือเขาพูดถึงการทำปุ๋ยใช้เองสามสูตร จะเขียนเป็นหัวข้อไว้เผื่อใครอยากจะตามอ่านคือ สูตรทำปุ๋ยหมักซึ่งจะเกิดจากการใช้เศษใบไม้กิ่งไม้กับปุ๋ยคอก สูตรที่สองคือน้ำหมักฮอร์โมนพืชซึ่งเน้นการใช้ผลไม้สดเป็นหลัก และสูตรที่สามซึ่งเป็นสูตรที่เราสนใจและตรงใจเราคือ "ปุ๋ยอินทรีย์น้ำ-ขยะหอม" คือปุ๋ยที่ทำจากเศษผักและผลไม้ ซึ่งเขามีสูตรและวิธีทำ ดังสรุปดังนี้

ควันหลงมาจากงานเลี้ยงคู่รักที่เพิ่งผ่านไปที่อิงสวน เมื่อวันที่ 11 ส.ค. 2550 ที่ผ่านไป เป็นงานจัดเลี้ยงครั้งแรกของอิงสวน ก็มีบางเรื่องได้เรียนรู้ แต่ที่ประทับใจที่สุดเห็นจะเป็นเรื่องของแนวคิดการจัดดอกไม้ ที่ประทับใจไม่ใช่ความอลังการงดงามหาดูที่ไหนไม่ได้ เป็นเพียงการจัดดอกไม้ธรรรมดาๆ แต่ให้ความรู้สึกดีและมุมมองใหม่ๆ ที่ว่าอย่างนี้เพราะก่อนหน้านี้ ตัวเองแม้จะมีความชอบต้นไม้ดอกไม้เป็นทุนเดิมนั้น แต่เรื่องการจัดดอกไม้นั้นกลับเป็นเรื่องไกลตัวและไม่ได้อยู่ในหัว แต่เมื่อเจ้าของงานขอมาว่าอยากให้มีซุ้มดอกไม้บ้าง ก็เลยได้เอามาคิดว่าจะจัดการอย่างไร เรื่องจัดเองนั้นคงไม่ต้องพูดถึง อยู่ในระดับที่เรียกว่าไม่มีปัญญา ไอ้ครั้นจะจ้างจัดก็ได้ให้โจทย์กับตัวเองว่า ทำยังไงถึงจะได้คนมาจัดแบบร่วมมือร่วมแรง in ไปกับงานด้วย ไม่ใช่เพียงนักจัดมืออาชีพจัดแบบตามสั่งจัดเสร็จก็ปิดงานไป และแล้วก็มีพระเอกขี่ม้าขาวมาช่วยเมื่อได้โบ้เพื่อนรุ่นน้องที่ทำงานมาช่วยจัดการธุระนี้ให้ โดยคอนเซ็ปต์ของโบ้ก็คือ ไม่ใช่มืออาชีพ ไม่ได้จัดเป็นอาชีพ แต่มีประสบการณ์อยู่ และจัดเพราะใจรัก เราจึงได้ร่วมงานกัน

    กว่าร้านจะเปิดตัวมาถึงวันนี้ วันที่พอจะเริ่มมีคนรู้จักบ้างก็เล่นเอาเหนื่อยและสู้ทนพอดู แต่ทุกๆ วันที่คลุกคลีอยู่นั้นรู้สึกว่ามีความสุข และอบอุ่นทุกครั้งเมื่อเดินเข้าไปในร้าน  นอกจากความรู้สึกอบอุ่นใจที่หลายๆ คนแวะมาเยือน มาทานอาหารในร้าน หลายๆ คนชมว่าอร่อย ปากต่อปากบอกกันไป ก็รู้สึกว่าเป็นสุขใจในระดับหนึ่งแล้ว แต่ลึกๆ ลงไปกว่านั้น ปรารถนาที่จะให้ร้านอิงสวนแห่งนี้ มีกิจกรรมต่างๆ บ้าง เช่น อยากจัดงานเลี้ยงสังสรรค์ หรืองาน work shop ต่างๆ ให้คนมาร่วมกิจกรรมกัน  แล้วความปรารถนาที่รอคอยก็มาถึงไวกว่าที่คาดคิด  เมื่อคนรู้จักคุณผึ้งมาติดต่อขอจัดงานเลี้ยงแต่งงาน โห! งานแรกของเราได้ลองของหนัก เอาล่ะสิ ทั้งตื่นเต้นดีใจ ทั้งกังวลใจ